Dzień Pamięci Ofiat Holocaustu - Taunton 2010

29 stycznia br. kościół św. Jana Ewangelisty w Taunton był miejscem obchodów Dnia Pamięci Ofiar Holocaustu, który w tym roku zbiegł się z 65 rocznicą wyzwolenia byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz - Birkenau. Uroczystość otworzył chór Somerset County Council wykonaną w języku hebrajskim pieśnią "Shalom Chaverim".

Wielebny David Roberts z kościoła św. Jana Ewangelisty witając zebranych (wśród nich burmistrza i przewodniczącego Rady Taunton Deane) powiedział m.in.: "Auschwitz - Birkenau to miejsce szczególne w historii Polski, ale to również miejsce szczególne w historii Europy i świata. Auschwitz - Birkenau to tragedia współczesnej cywilizacji, to tragedia, która cieniem okryła wszystko to, do czego doszła ludzkość na przestrzeni dziejów. I właśnie dlatego jest taki dzień w roku - Dzień Pamięci Ofiar Holocaustu, bo nie możemy, nie wolno nam zapomnieć! Musimy pamiętać o tamtym strasznym miejscu, o tamtym strasznym okrucieństwie w okupowanej przez nazistów Europie. Ale nie wolno nam się pogodzić z tragediami, które dzieją się teraz i na naszych oczach: w Kambodży, Rwandzie, Bośni, Darfurze czy w Afganistanie."

Następnie głos zabrali najmłodsi uczestnicy uroczystości - uczniowie Bishop Fox's Community School. W październiku ub. roku uczniowie tej szkoły, wraz z wielebnym Bruce Thompsonem z Kościoła Metodystów w Taunton byli w Polsce, na trasie ich wycieczki był Kraków i Oświęcim. Opowiadali swoje wrażenia z tej podróży, o przerażeniu jakie na nich wywarło to straszne miejsce - Auschwitz, o którym do tej pory wiedzieli tylko z lekcji historii. Jeden z nich, 14. letni, czarnoskóry Shoan opowiadał o "Drodze śmierci", młody chłopiec mówił drżącym ze wzruszenia głosem, w pewnej chwili przeprosił zebranych, że nie może dalej kontynuować swojej opowieści. I zamilkł, a po jego ciemnej twarzy zaczęły spływać łzy... Nastąpiła wielka cisza w kościele, zebrani wstali i trwali w tym zadziwiającym milczeniu.

To była niezwykła minuta ciszy i niezwykły, spontaniczny i bardzo naturalny hołd oddany ofiarom prześladowań, podobnie jak zapalenie sześciu świec upamiętniających ofiary dyskryminacji, opresji i uprzedzeń. Świece zapalili kolejno: przedstawiciele wspólnoty żydowskiej w Somerset, wspólnoty czarnoskórej grupy etnicznej, mniejszości seksualnych, niepełnosprawnych umysłowo, wspólnoty Romów i wspólnoty muzułmańskiej w Somerset. Następnie refleksjami na temat Holocaustu podzielił się Leonard Daniels. Ten urodzony w małopolskiej wsi Żyd przedstawił tragedię Holocaustu na przykładzie swojej licznej rodziny, z której ocalał tylko on i jeden z jego kuzynów.

Podczas uroczystości wielebny Bruce Thompson przekazał oficjalną informację o ustanowieniu Nagrody im. Anne Frank w hrabstwie Somerset. W ciągu najbliższych 12 miesięcy zainicjują ją uczniowie Bishop Fox's Community School w Taunton, oni też będą koordynować wszystko, co z Nagrodą im. Anne Frank na terenie Somerset jest związane. Od września, a więc od początku nowego roku szkolnego można będzie zgłaszać kandydatury do tej Nagrody. Nazwisko laureata zostanie ogłoszone na specjalnej uroczystości w styczniu przyszłego roku, wtedy też zostanie wręczona Nagroda im. Anne Frank w hrabstwie Somerset po raz pierwszy.

Holocaust Memorial Day zgromadził w kościele św. Jana Ewangelisty w Taunton nieco ponad 200 osób. Uroczystość została przygotowana z niezwykłą wrażliwością i smakiem. Obyło się bez patosu i bezmyślnego powtarzania górnolotnych, nic nie znaczących frazesów. To nadało jej charakter szczególny, sprzyjający wewnętrznemu i autentycznemu przeżywaniu, co wzmocniła dodatkowo przepięknie wykonana na zakończenie przez Somerset County Council Chór pieśń "Here is my Home" (Tu jest mój dom). Słowa zadumy i refleksji słyszeć było można z ust osób, które uczestniczyły w tym niesamowitym i pięknym swoją skromnością wydarzeniu. Ta skromność w przedziwny sposób kontrastowała z bogactwem wielu kultur, ras, wyznań i języków zgromadzonych w jednym czasie i miejscu i złączonych wspólnym pragnieniem: - "Nigdy więcej..." Niestety nie udało mi się wyłowić w tej mieszaninie językowej ani jednego słowa wypowiedzianego po polsku. Ale może i lepiej, że tak się stało?...

Jak widać Polacy uznali, że nie było nic do ugrania i woleli pozostać sami sobie (nomen omen!?) - "Sami sobie" to drugi człon nazwy Stowarzyszenia Polaków w Taunton.